Nieudana interwencja policji

Dzisiejszej nocy policjanci zastawili na włamywaczy pułapkę w moim Antykwariacie. Od początku byłem pewien, że to nic nie da, nie wierzyłem żeby akcję policji udało się zachować w tajemnicy. Myślałem, że włamywacz się po prostu nie zjawi.

Tymczasem niedługo po północy zawyły nagle policyjne syreny, teren przed domem zalały strumienie światła, a na chodniku ukazały się naszym oczom dwie postacie, z których jedna trzymała w rękach sporej wielkości łom. Spektakularna akcja policji nie była chyba jednak tak doskonale przygotowana. Włamywacze nie słuchając wezwań do zatrzymania się, ruszyli w dwóch przeciwnych kierunkach, wprawiając policjantów w konsternację. Oczywiście uciekli, bo dowodzący akcją oficer nie mógł zdecydować którego ze zbiegów mają gonić jego podopieczni…

Są jednak z tej akcji ciekawe materiały operacyjne, które dziś rano zaprezentowano mi na komisariacie. Na filmie kręconym przez policyjną kamerę widać, że włamywacze wcale nie byli (jak początkowo wszyscy sądzili) ubrani w czarne płaszcze. To były habity…

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Opowieść trzecia - “Pies Baskerville’ów”

Dawno tu nie pisałem, a nie godzi się zaniedbywać gości, za jakich Was wszystkich uważam. Czas nadrobić to kolejną opowieścią, na informacje o sprawach bieżących przyjdzie czas (a wierzcie mi, dzieje się sporo!) Pomyślałem sobie, że warto czasem wspomnieć o autorach, którzy na pierwszy rzut oka nie byli nigdy łączeni z literaturą grozy, a mimowolnie, dzięki kilku, a czasem nawet jednemu utworowi, stawali się klasykami grozy. Osobą, której nikt z DZISIEJSZYCH nie podejrzewałby o napisanie horroru był też niewątpliwie sir Artur Conan Doyle . Co prawda miał on na swoim koncie powieści fantastyczne (jak choćby osławiony Zaginiony świat ), nic jednak nie wskazywało na to, by bohaterem powieści grozy miał się stać jego ulubiony i najbardziej znany bohater. Mówię tu oczywiście o Sherlocku Holmesie , postaci, która zawsze była ostoją racjonalizmu. Conan Doyle, który sam interesował się m.in. okultyzmem, uwielbiał demaskować rozlicznych oszustów, a słynny detektyw był w tej zabawie dosko...

Czytaj więcej

Pamiątki po Potockim

Zacznę dziś od tego, że wszelkie zlecone przeze mnie ekspertyzy potwierdzają autentyczność rękopisu Jana Potockiego , możemy więc mówić o książce unikatowej. Podejrzewam, że za jakiś czas się z nią rozstanę, nie ukrywam że miała to być inwestycja. Wśród zainteresowanych zakupem jest m.in. Muzeum Narodowe w Warszawie. Nie przedstawiają może najwyższej oferty, ale rozmawiałem już w tej sprawie z szefem Departamentu Ochrony Zabytków z Ministerstwa i mam wrażenie, że rzeczywiście zdecyduję się na sprzedanie książki instytucji państwowej. Przynajmniej zostanie w kraju. Pan Tomasz, wspomniany już szef Departamentu, poinformował mnie o próbach kradzieży pamiątek po Potockim, które znajdują się w Instytucie Polskim w Paryżu. Trafiły tam one po drugiej wojnie światowej i nie zorganizowano dotąd przewozu do Polski. Opowiedziałem panu Tomaszowi o moich problemach z tajemniczymi gośćmi i okazało się, że to dokładnie tak samo wyglądający osobnicy, jak ci, których zarejestrowała kamera przemysł...

Czytaj więcej

Wiosenne noce

Wiosenne noce mają to do siebie, że są jeszcze dość długie, ale nie ma już śniegu, przez co bywają bardzo ciemne. Ostatniej nocy ktoś (lub coś) próbował (lub próbowało) dostać się do antykwariatu. Nikt o tej porze nie chce przecież kupować książek. Czegóż więc chciał? Przyznam szczerze, że wolałem nie schodzić na dół, a cały incydent trwał na tyle krótko, że nie warto było wzywać policji. Jednak dziś rano obejrzałem dokładnie rolety i są na nich wgniecenia. Płytkie, ale rozległe. Któż to mógł być? Zastanawiam się czy nie ma to nic wspólnego z pewną książką, którą niedawno kupiłem…

Czytaj więcej

Archiwum Starego Antykwariusza

Szukaj na tym blogu